پهره: اخبار بلوچستان و جهان

نویسنده: دلاور بلوچ

پنجشنبه 6 ارديبهشت1386 ساعت: 20:36

سلام
من به نوبه خود از زحمات دوستانم در انجمن صدای عدالت قدردانی می کنم و آن را مایه مباهات و افتخار برای خود و مردم ستمدیده بلوچ میدانم و آقای مهرنهاد یا هر بلوچ دیگری بتواند به این ملت خدمت نماید من دستهای وی را خواهم بوسید و به چنان شخصی افتخار می کنم و این دیدگاه مبارزین است کسانی که می خواهند با ثبت نظرات اختلاف انگیز اختلاف بیاندازند بدانند مبارزین برای رسیدن به عزت و آزادی همین جوانان جان خود را فدا می کنند و هنگامی که جوانانی به صورت یک مجموعه بخواهند برای ملت خدمت کنند نورچشم مبارزین خواهند بود آنانی که جان خود را بر کف گذاشته اند نه دنبال مقامند و نه دنبال شهرت بلکه خواهان سربلندی و عزت مردم بلوچند ورنه شهرت و ثروت راههای آسانتری دارد و نیازی به کفن پوشیدن و به کوه و بیابان زدن نیست.
مهرنهادها و ناروئی ها آروز و امید مبارزین هستند و مبارزین به چنین جوانانی افتخار می ورزند و آرزو دارند که همه جوانان بلوچ به چنین تفکر و اندیشه ای برسند.
به امید روزی که همه جوانان این سرزمین مثل مهرنهاد عزیز و دوستانش فکر کنند و ما شاهد قیامی همگانی در بلوچستان علیه ستمگران و غاصبان باشیم و آن روز تنها پیروزی انجمن نخواهد بود بلکه عید و جشن مبارزین و مردم بلوچستان خواهد بود و این آرزوی قلبی هر مبارزی هست.
ادامه دارد.....

اما خسرو برادر عزیز !
نظر شما محترم است و من به دیدگاه شما قلبا احترام می گذارم و عدم خشونت را به عنوان یک اصل اخلاقی قبول دارم ولی عزیزم اینجا یک نکته دیگر و یک اصل اخلاقی دیگر بنام دفاع وجود دارد و افراط شما در اصل عدم خشونت اصل دفاع را پایمال می کند.
و شما خوب می دانید که ما در بلوچستان در بلوچستان در وضعیت دفاعی قرار داریم و همه چیز ما اعم از جان و مال و ناموس مورد تجاوز قرار گرفته است و در این میان هیچ راهی برای دفاع جز گرفتن اسلحه وجود ندارد و نشانه آن عدم وجود یک تشکل سیاسی مدافع مردم بلوچ است و حتی به انجمنهای اجتماعی در بلوچستان اجازه فعالیت داده نمی شود و اگر هم به چنین انجمنهائی اجازه محدودی داده شود به شدیدترین وجه تحت کنترل قرار می دهند و حتی در فرصتهای مناسب رهبران همین انجمنها را ترور می کنندو اگر چنین فرصتی ایجاد گردد دیگر نیازی بدست گرفتن اسلحه نیست و آن وقت است که اسلحه محکوم می گردد.
ولی در وضعیت فعلی هیچ چاره ای جز نبرد وجود ندارد ورنه همان اندک چیزی که از ملت بلوچ در ایران مانده است نابود خواهد شد و در آینده ای نه چندان دور شاید اثری از این ملت در سرزمینشان نماند و آیا شما به چنین چیزی راضی هستید امیدوارم همه چیز را با دیدگاهی وسیع مورد ارزابی قرارد دهید و افراط در تز عدم خشونت شما را از نگاه به حقائق باز ندارد
دوستدارتان دلاور بلوچ

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 21 توسط خسرو ملازهی |